Na een hele dag druk in de weer zijn geweest nu even lekker genieten van de rust. Net even tigo laten plassen en reno 2 nieuwe luiers gegeven (hij vond het even nodig om even lekker te gaan poepen tijdens zijn fles)
Hoewel reno pas 3 dagen oud is voelt het toch best vertrouwd aan. Lekker weer in de schommelstoel zoals ik dat altijd met tigo gedaan heb. Ondertussen ben ik er ook achter dat reno er 30 slokken over doet om 10 cc binnen te krijgen. Hij heeft echt de smaak te pakken, en lurkt echt zo de fles leeg. Moet er goed op letten om toch wat pauzes te nemen tussen elke 10 cc. Nu nog even lekker buiten genieten van de rust, en dan weer lekker naar bed om rond 3 uur weer de volgende ronde aan te gaan.
Soms is het genieten een beetje moeilijk, maar zo’n 1 op 1 momentje is echt puur genieten. Morgen zo’n momentje met tigo zien te vinden. Dat hebben ik en Tigo ook even nodig.
Zoveel vreugde na de geboorte van Reno. Maar wat is het toch zwaar en geeft het zo veel verdriet om te realiseren dat in onze 2e zoon nooit aan mijn vader kan laten zien. Nooit meer te horen dat hij zo ongelooflijk trots zou zijn op ons en onze zoons.
Pap, wat mis ik je toch. Ik zou je toch zo graag nog willen horen, willen zien en zo veel willen laten zien!
Geweldig hoe katten elk een aparte expressie hebben.
Ik kom net van school af en sta lekker voor het verkeerslicht.
Rustig muziekje op, en de les nog verwerkend. En plotseling wordt ik opgeschrikt door het groen worden van het verkeerslicht.
Nogmaal zou ik gaan rijden, maar nu was dit niet geheel mogelijk daar er een mooie zwarte audi voor me staat. Ik zie ‘m sputteren en ik zie de remlichten weer aan gaan. Het oplichten van de achteruitrijlichten (leuk scrabblewoord) doet mij beseffen dat het een automaat betreft (onnodige info,maar moet de blog toch met iets vullen)
Ik hoor ‘m opnieuw starten maar de motor springt niet aan. Ondertussen springt het licht weer op geel (ja;officieel geel want een oranje verkeerslicht blijkt niet te bestaan)
Ik verwacht getoeter achter me,maar dat blijft uit. De persoon in de audi tracht de auto nog steeds te starten…. te vergeeft.. hij stapt uit om te duwen.
Ik zet de gevarenlichten aan,stap uit en begin mee te duwen. Een blij gezicht keek me aan, en bedankt me ervoor.
Aangezien ik nergens met de auto heen kon,stond die dus als eerste voor het verkeerslicht. Toen ik terug kwam had er zich weer een groen-geel-rood taffereel voorgedaan.
Ik verwacht wederom getoeter,maar wederom blijft dat uit. Voordat ik instap maak ik een “sorry” gebaar naar de persoon achter mij. Voordat ik deze heb kunnen voltooien (tja; erg uitgebreid gebaar) krijg ik een two-thumbs-up van de persoon achter mij.
Na nog even wachten vervolgen wij onze weg; de persoon met de verzopen audi achterlatend.
Moraal van het verhaal: de wereld is toch zo rot nog niet. En daar ben ik blij om
vooral als die warm is en slagroom erop heeft.
- Posted using MobyPicture.com
Door een filmpje van Dora aan te zetten!
We zijn even bij de meiden omdat Jet jarig is, hebben ze hem achter de computer gezet en Dora aan gezet.
Nadat ik terug uit het ziekenhuis ben gekomen van een dubbele longontsteking heb ik nog steeds de nodige klachten.
Een van die klachten (de voornaamste) zijn toch wel mijn gewrichtklachten. De ene keer heb ik last van mijn enkels,dan weer van van mijn polsen en nu van mijn knie.
Ik heb nu zo’n week last van mijn knie, maar toen ik vanochtend wakker werd had ik wel erg last van mijn knie. Weer een flinke vocht ophoping.
En nu zit ik weer met mijn voetjes omhoog.en hopen dat ik het tot maandag kan uitzingen met pijnstillers en brandnetelthee.
